Wszystko leci tak szybko.
Całe życie.
Moje życie.
W ułamkach sekund.
Nie ma odwrotu... Nie ma ucieczki...
Gdzie jest twój bóg?
To takie piękne uczucie
Przeszywa mnie na wylot
Ja spadam
Całkiem w dół...
https://www.youtube.com/watch?v=3ZKsgHhpUZE
Obserwator. Wypala we mnie dziury swym wzrokiem. Pożeracz dusz, pożeracz snów.
Pożeracz... Życia.
Zabiera to co najważniejsze. Zwany Gaueko...
Jak już wcześniej wspominałam, dziś przybliżę wam jego postać. Jeśli to w ogóle jest postać. No właśnie..
Zacznijmy od wyglądu. Czarna mgła. Jak człowiek cień. Gdy sunie (no cóż, nóg nie posiada) unosi się nad nim dym i czarne języki jakby z czarnego ognia. Porusza się bezszelestnie.
Zazwyczaj towarzyszy mu przy tym lekki podmuch wiatru, więc mogę nie patrząc na niego, odczuwać, że się przemieszcza po pomieszczeniu.
Ręce czasami sobie "formuje", wtedy są one długie, chude i zakończone ostrymi pazurami.
Oczy... Oczy też ma czarne. Połyskują w ciemności. Czysta czerń.
Dam sobie głowę uciąć, że aż takiej smoły jeszcze nigdy nie widzieliście. Ich głębia... Mroku, zła i... Cierpienia. Tak, cierpienia.
W nocy, siedzi zawsze w swoim kącie który znajduje się naprzeciw mojego łóżka. Często krzyczy w nocy w jakimś niezrozumiałym języku, wywijając się przy tym na wszystkie możliwe strony. Nie wiem dlaczego. Brzmi jak zarzynane zwierzę. Każda próba rozmowy kończyła się jeszcze większym krzykiem.
Ba! Drze się na całe swoje gardło, jeśli takowe posiada. Są to wrzaski przepełnione bólem i smutkiem jakiego nie jestem w stanie wam opisać. Na początku gdy to robił, płakałam przy tym. Tak bardzo dało się odczuwać ten ból którym emitował. Teraz już nie. Jednak gdy to robi, zazwyczaj nakładam słuchawki na uszy i pisze utwory żeby tego nie słuchać.
Spać się nie da. Nieprzespane noce dają się we znaki...
Przez to mam między innymi problemy z koncentracją, lub zasypiam na stojąco. Staram się odsypiać w dzień, choć ostatnimi czasy, moje zainteresowania nie dają mi takiej przyjemnej możliwości.
Nie rozmawiam z nim. On nie chce.
Próbuję, lecz zawsze odpowiadają mi jego niezrozumiałe warknięcia. Zdarza się (choć dosyć rzadko) że uda mu się wycharkać nasze "tak" lub "nie".
Nie będę wam opisywać jego głosu. Możecie się domyślać (a może już wiecie) jak brzmi głos demona, a już szczególnie jak krzyczy.
W życiu codziennym chodzi za mną cały czas. Czuję jego wzrok na sobie. Zawsze.
Gdy chodzę po szkole, warczy na poszczególnych ludzi. Często gdy z kimś rozmawiam, Gaueko staje za plecami mojego rozmówcy i (tutaj kolejna dziwna cecha) tworzy (jak ręce) ostre czarne zęby. Wszystkie są tak jakby na zewnątrz jego "jamy ustnej". Górne kły są zrośnięte/połączone z górną wargą a dolne z dolną. Coś na wzór tego (tylko większe i czarne): http://static.comicvine.com/uploads/original/3/34333/791009-mephisto1.jpg
Po czym standardowo wydobywa z siebie niski gardłowy dźwięk. Bardzo mnie to dekoncentruje, więc rozmowa jak szybko się zaczęła, tak też szybko się zawsze kończy a razem z nią znikają zęby i warczenie. Po tym Gaueko zawsze wlepia we mnie swój zadowolony i wywyższający wzrok. Na przyjaciół bardzo rzadko warczy choć była taka sytuacja gdy musiałam zerwać pewna przyjaźń właśnie z powodu wrogiego zachowania Gaueko do tejże osoby.
Nigdy mnie nie zaatakował, na warczał, chociaż czasem gdy coś źle zrobię, pomrukuje groźnie, jakby chciał mi dać znać, że coś jest nie tak. Jednak chodzi mi tutaj o to, że nigdy nie przejawiał w stosunku do mnie złych zamiarów. Nawet mnie specjalnie czy w złości nie dotyka. Zawsze przypadkowo. Ale wtedy szybko ucieka. Jakby bał się tak bliskiego kontaktu ze mną. Niestety innych się już tak nie obawia. Jeśli mu się spodoba, to nawet popchnie kogoś ze schodów. Było już kilka takich przypadków.
Często robił to ludziom ze szkoły, z którymi nie miałam zbyt ciekawych stosunków. Za to kiedy szkolny korytarz jest zatłoczony, to tak jakby przez nich wszystkich przenikał.
Bardzo lubi mi zrzucać różne przedmioty. W sumie nie tylko mi. Kiedyś robił to częściej. Miał nawet takie chore odpały, że biegał po całym moim pokoju (lub miejscu gdzie byłam tylko ja) jak oszalały i zrzucał wszystko dookoła. Coś jak... Zwierzę które trzeba oswoić.
Najpierw biega w chaosie, wystraszone, zagubione, zdezorientowane gdzie jest i co się z nim dzieje. Ucieka od ciebie i boi się podejść. Jednak po jakimś czasie się uspokaja i przyzwyczaja do ciebie, do twojej obecności. Az w końcu to przechodzi w więź.
Ale tak jak piszę, już tego nie robi. Ewentualnie droczy się ze mną. Jak? O tuż są sytuacje (dość częste), gdy ja piszę coś w pokoju wieczorem a Gaueko siedzi w swoim kącie naprzeciw mnie, po czym siłą umysłu (albo cholera wie czym) zaczyna powoli czymś przesuwać.
Kubkiem, długopisem, książką (ma naprawdę wiele rzeczy do dyspozycji) i sprawdza mój refleks.
Nie żyję z nim w nienawiści. Nie jest to też obojętność. Mogę powiedzieć, że mamy ze sobą więź. Jakąś demoniczną i mroczną siłę która nas połączyła.
Nie wiem jakie jest jego przeznaczenie, plan, misja wobec mnie... Nie mam pojęcia.
Będę pracować nad naszym kontaktem słownym. Będę starała się z nim rozmawiać, ale nie tylko na tak i nie. Wszystkimi postępami będę się z wami dzielić.
Następny post to będzie niespodzianka dla was. Tak dokładnie. Niespodzianka. Niespodzianki są dobre w pewnym sensie. Lecz zależy jakie...
Jeśli chodzi o Gaueko... To, to była cholernie udana niespodzianka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz